آخرين روزهاي سال ‌از مفرح‌ترين و شادي‌بخش‌ترين روزهاي يكسال كامل است كه در گوشه گوشه دنيا بنا به سلايق و علايق مختلف مردم با ويژگي‌هاي منحصر به فرد قومي برگزار مي‌شود.جشن‌هاي سال نو از معدود جشن‌هايي هستند كه همه افراد يك ملت يا قوم را در بر مي گيرند و به صنف ، سن ، جنسيت وحتي مذهب  خاصي تعلق ندارند.اين جشن‌ها از چند حيث تاريخي ـ‌ تقويمي ـ‌ اساطيري و آييني قابل بررسي هستند اما المان‌ها و نشانه‌هايي در جشن، بويژه در جشن سال نو به چشم مي‌خورد كه با واكاوي تاريخي و تقويمي و... سر و كار ندارند بلكه به حوزه‌هاي نشانه‌شناسي،تاويل و اموري از دست مربوط مي‌شوند.در جشن‌هاي نوروزي كه مشابه بسياري از آيين‌ها در همه نقاط كشور برگزار مي‌شوند، بازارها مهم‌ترين و اصلي‌ترين كانون‌هاي جنبش و حركت و تكاپو در روزهاي پايان سال به حساب مي آيند.
تلاطم و هياهوي بازار در روزهاي آخر سال چنان شتاب مي‌گيرد كه مردم ناخواسته در انتظار جنبشي غير اجتماعي و انساني هستند جنبشي كه بيشتر ويژگي‌هاي رستاخيزي و آخرالزماني به خود مي‌گيرد.