من هم آمدم مثل بقیه که آمده بودند.
جهان
لبریز رازهایی ست
که دلت می خواهد اما نمی شود
مثل خدا
شعر
ويا كسي كه زنگ خانه ات را مي زند
و در لابلاي كوچه گم مي شود
وتو
اورا هرگز نخواهي شناخت.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۸۷ ساعت 16:26 توسط علی خوش تراش
|
من درباره ای ندارم همه حرف های من در باره دیگران است ...