وقتي همه شاعرند

تو شاعر نباش تا جاودانه شوي

وقتي همه اي نيست

تنهاييم

نه آسمان

نه درخت

نه ستاره نه برگ

من ماندم و اين وسعت بي نشان

من يك مريخي تنهايم

زمين !

 ستاره من مي شوي؟!

 

۱۳۷۶/